dizziz88

Domenico Scarlatti

2010-02-22T04:25:00.000-08:00

Domenico Scarlatti (26 ตุลาคม 1685 – 23 กรกฎาคม 1757)
นักประพันธ์ชาวอิตาเลี่ยน บุตรชายของนักประพันธ์ชื่อ Alessandro Scarlatti ช่วงชีวิตของเขาได้อยู่ภายใต้การรับใช้แด่ราชวงค์โปรตุเกตและสเปน เขาอยู่ในช่วงเวลาแห่ง ยุคบาโรค ถึงแม้ว่าอิทธิพลของดนตรีของเขามาผลในการพัฒนาดนตรีในยุคคลาสสิคก็ตาม เขาได้ประพันธ์ผลงานเพลงประเภทโซนาตาไว้ถึง 555 ชิ้นซึ่งเกือบจะทั้งหมดประพันธ์ขึ้นให้กับเครื่องดนตรี Harpsichord มีเพียงแค่ 2-3 ชิ้นที่ประพันธ์ขึ้นเพื่อ Chamber ensemble และ Organ

เขาได้เริ่มศึกษาดนตรีกับบิดาของเขาผู้ซึ่งเป็นทั้งครูและนักประพันธ์รวมถึงนักประพันธ์ที่เป็นครูคนแรกๆของเขาได้แก่ Gaetano Greco , Francesco Gasparini, และ Bernardo Pasquini ซึ่งท่านทั้งหลายเหล่านี้มีผลต่อแรงบันดาลใจในแนวดนตรีของเขา

เขาได้เป็นนักประพันธ์และนักออร์แกนรับใช้ให้แด่ราชวงค์ Chape ณ กรุง Naples บ้านเกิดของเขาในปี 1701 ในปี 1704 เขาได้ปรับปรุงโอเปราของ Carlo Francesco Pollarolo เพื่อจัดแสดงขึ้น ณ กรุง Chape ในปี 1709 เขาได้เดินทางสู่กรุงโรมภายใต้การรับใช้แด่ พระราชินี Marie Casimire ผู้ซึ่งถูกเนรเทศออกจากโปร์แลนด์ ณ กรุงโรมเขาได้พบกับ Thomas Roseingrave

Domenico Scarlatti เขาเป็นนัก Harpsichord ที่โดดเด่นมากถึงกับได้เคยมีการประลองความสามารถกับ George Frideric Handel ณ พระราชวัง Cardinal Ottoboni กรุงโรม และได้รับการตัดสินว่าเขาเหนือกว่า Handel ในการเล่น Harpsichord แต่เขาด้อยกว่าในการเล่น Organ

ณ กรุงโรมเขาได้ประพันธ์ดนตรีประเภทโอเปร่าขึ้นเพื่อจัดแสดงที่โรงละคนในของพระราชินี Marie Casimire

ในปี1719เขาได้เดินทางไป ณ กรุงลีสบอน เพื่อสอนดนตรีให้แด่เจ้าหญิง Maria Magdalena Barbara หลังจากนั้นเขาได้เดินทางกลับมาที่กรุงโรม ที่เขาได้แต่งงานกับ Maria Caterina Gentili ในปี1728 ในปี1729 เดินทางไปยังกรุง Sevilla ได้อาศัยอยู่ 4ปีและได้มีความรู้เกี่ยวกับแนวเพลง Flamenco วัฒนธรรมของสเปน ในปี1733 เดินทางสู่กรุงแมดริดเพื่อเป็นผู้ควบคุมดนตรีให้แด่เจ้าหญิง Maria Barbara ผู้ซึ่งได้อภิเสกสมรสกับราชวงค์สเปน เมื่อเจ้าหญิง Maria Barbara ได้ขึ้นครองราชเป็นพระราชินี เขาก็ยังคงอยู่ที่สเปนต่อเป็นเวลา 25ปี เขาได้มีบุตร 5 คน ภายหลังจากภรรยาของเขาได้เสียชีวิตลงในปี1742 เขาได้แต่งงานอีกครั้งกับชาวสเปนคือ Anastasia Maxarti Ximenes ในช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตอยู่ที่สเปนนั้นเขาได้ประพันธ์บทเพลงประเภทโซนาขึ้นเป็นจำนวน 555 ชิ้น เป็นสิ่งที่ทำให้เขามีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จัก

โซนาตาทั้ง 555 บทของเขามีเพียง 1ท่อนเท่านั้นและเกือบทั้งหมดอยู่ในคีตลักษณ์ 2ตอนและมีเจตนาประพันธ์ขึ้นเพื่อเครื่องดนตรีประเภท Harpsichord โซนาตาบางบทได้แสดงถึงเสียงประสานที่มุทะลุและความกล้าในการใช้คอร์ดที่ระคายหู หรือการเปลี่ยนบันไดเสียงไปหาบันไดเสียงที่ห่างไกลกัน

Passacaglia

2010-02-20T19:51:00.000-08:00

Passacaglia เป็นรูปแบบของดนตรีชนิดหนึ่งกำเนิดเมื่อช่วงต้นของศตวรรษที่17ในประเทศสเปนและรูปแบบนี้นักประพันธ์ยังคงนิยมใช้จนถึงปัจจุบัน เพลงประเภทนี้มักมีลักษณะที่รุนแรง มีรากฐานในการใช้ Bass-Ostinato คือการใช้กลุ่มแนวเบสที่เป็นกลุ่มโน้ตซ้ำๆ และมักเขียนในอัตราจังหวะ 3/4 เป็นการบรรงเลงของดนตรีประกอบสลับกันระหว่างการเต้นและการร้อง

รูปแบบของ Passacaglia ได้ถูกบัญญัติขึ้นใหม่ในปี 1620 โดยนักประพันธ์ชาวอิตาเลี่ยนชื่อ Girolamo Frescobaldi เขาได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบของแนวเบสให้เปลี่ยนแปลงแตกต่างกันมีความอิสระมากขึ้นแต่ยังคงอยู่ในคอร์ดหลักเหมือนเดิมซึ่งนักประพันธ์ยุคหลังก็ได้นำรูปแบบนี้มาใช้ เช่นเดียวกับ Chaconne ได้รับการปรับปรุงพัฒนาจาก Frescobald ซึ่งดนตรี 2 ประเภทนี้มีความใก้ลเคียงกันมาก นักวิชาการได้พยายามแบ่งแยกลักษณะของทั้ง 2 ประเภทนี้ออกอย่างชัดเจนโดยการศึกษาประวัติที่มาของทั้ง 2 แต่ในที่สุดผลสรุปได้ว่าทั้ง 2 ประเภทแตกต่างกันโดย Chaconne มีการใช้เสียงประสานที่เป็นมีความสัมพันกันกับทำนองแนวบนสุด แต่ Passacaglia ได้ถูกสร้างให้เป็นรูปแบบบนแนวเบสที่เป็นระบบ แต่ในศตวรรษที่17 และ18 นักประพันธ์ส่วนใหญ่จงใจผสมผสานให้ดนตรี 2 ประเภทนี้ให้มีลักษณะการประพันธ์เหมือนกัน

ตัวอย่างคือ Passacaglia and Fugue in C minor, BWV 582 โดย Johann Sebastian Bach

จากตัวอย่างในรูปจะเห็นได้ว่า กลุ่มของโน้ตแนวเบสที่ใช้วิธีการแต่งแบบ Bass-Ostinato คือการใช้รูปแบบ หรือ กลุ่มของโน้ตซ้ำๆกัน คือ โน้ตตัวแรกอยู่ในจังหวะที่ 3 เป็น pick up note คือตัว C – G – E – F – G – Ab – F – G – D – E – B – C – F – G – C ต่อจากนั้นก็ซ้ำชุดเดิมด้วย ตัว C ที่จังหวะที่3 ของห้องเหมือนเดิมไปเรื่อยๆ

นอกจากนี้ตัวอย่าง Passacaglia ที่มีชื่อเสียงได้แก่ "Les plaisirs ont choisi" from Jean-Baptiste Lully's opera Armide (1686) , "When I am Laid in Earth", in Henry Purcell's Dido and Aeneas และ "Piango, gemo, sospiro" by Antonio Vivaldi เป็นต้น

Ein’ feste Burg ist unser Gott (A Mighty Fortress Is Our God)

2010-02-20T07:40:00.000-08:00

Ein’ feste Burg ist unser Gott หรือ A Mighty Fortress Is Our God บทสวดสรรเสริญพระเจ้า

เขียนขึ้นโดย Martin Luther นักบวชชาวเยอรมัน ในปี1529 ซึ่งเนื้อบทสวดนี้ได้มีการนำไปแปลเผยแพ่รไปในหลายภาษา อย่างเช่น ภาษาอังกฤษ เป็นต้น

ในปลายศตวรรษที่16 เกิดเหตุกาณ์สำคัญ ... Martin Luther นักบวชชาวเยอรมันได้เป็นผู้นำในการปฏิรูปศาสนา (Reformation) เนื่องจากปัญหาภายในเกี่ยวกับการปฏิบัติตนของพระสงฆ์และเรียกได้ว่าเป็นยุคที่ศาสนาคริสต์ตกต่ำมากที่สุด โดยมีผู้ที่ไม่เห็นด้วยและคัดค้านร่วมกันโดยมีแกนนำเป็นนักบวชชื่อ Martin Luther การคัดก่อตัวจนแพ่รขยายไปมากจนในที่สุดเกิดศาสนาคริสต์นิกายโปรแทสแตนท์ขึ้น

วันหนึ่ง Martin Luther ท่านได้เดินทางไปยังกรุงโรมและได้พบเห็นการประพฤติปฏิบัติกิจของพระสงฆ์ที่ไท่เหมาะสมอย่างมาก ท่านจึงกลับมาที่เยอรมันและเขียนข้อความคัดค้านการกระทำอันไม่เหมาะสมแปะประกาศให้ชาวเยอรมันได้รับรู้

ท่านได้แปลพระคัมภีร์ให้เป็นภาษาเยอรมันเพื่อให้ประชาชนเข้าใจและเข้าถึงพระศาสนาได้อย่างแท้จริง โดยใช้บทสวดประกอบกับทำนองพื้นบ้านที่ประชาชนคุ้นเคยกลายเป็น Chorale ซึ่ง Chorale ที่ได้รับความนิยมและสำคัญมากที่สุดของท่านคือ Ein’ feste Burg ist unser Gott หรือ A Mighty Fortress Is Our God เพราะนักประพันธ์หลายท่านนิยมนำเนื้อบทสวดของ Chorale บทนี้ไปประพันธ์ทำนองขึ้นใหม่ในงานของตนเอง เช่น Chorale Cantata BWV. 80 ประพันธ์โดย JS Bach (Johann Sebastian Bach) ในปลายของยุคบาโรค , Symphony no. 5 in D minor “Reformation” op.107 ประพันธ์โดย J.L.Felix Mendelssohn งานชิ้นนี้ได้ประพันธ์ขึ้นเพื่อเป็นที่รำลึกถึงเหตุการณ์การปฏิรูปศาสนาและไว้อาลัยแด่ท่าน Martin Luther และ Kaisermarsch ประพันธ์โดย Richard Wagner ในปลายของยุคโรแมนติก เป็นต้น

เนื้อความบทสวด

Ein feste Burg ist unser Gott, ein gute Wehr und Waffen.

Er hilft uns frei aus aller Not, die uns jetzt hat betroffen.

Der altböse Feind, mit Ernst er’s jetzt meint;

groß Macht und viel List sein grausam Rüstung ist,

auf Erd ist nicht seinsgleichen.

Mit unsrer Macht ist nichts getan, wir sind gar bald verloren;

es streit’ für uns der rechte Mann, den Gott hat selbst erkoren.

Fragst du, wer der ist? Er heißt Jesus Christ,

der Herr Zebaot, und ist kein andrer Gott,

das Feld muss er behalten.

Und wenn die Welt voll Teufel wär und wollt uns gar verschlingen,

so fürchten wir uns nicht so sehr, es soll uns doch gelingen.

Der Fürst dieser Welt, wie sau’r er sich stellt,

tut er uns doch nicht; das macht, er ist gericht’:

ein Wörtlein kann ihn fällen.

Das Wort sie sollen lassen stahn und kein’ Dank dazu haben;

er ist bei uns wohl auf dem Plan mit seinem Geist und Gaben.

Nehmen sie den Leib, Gut, Ehr, Kind und Weib:

lass fahren dahin, sie haben’s kein’ Gewinn,

das Reich muss uns doch bleiben.

Gioseffo Zarlino

2010-02-20T06:22:00.000-08:00

Gioseffo Zarlino นักทฤษฎีดนตรีและนักประพันธ์เพลงชาวอิตาเลี่ยนในยุคเรเนซองค์ เป็นนักทฤษฎีดนตรีที่มีชื่อเสียงโด่งดังระหว่าง Aristoxenus และ Rameau ก็เป็นได้ เขาได้เขียนตำราทางทฤษฎีดนตรีเกี่ยวกับ counterpoint ตลอดจนการหลักในการปรับตั้งเสียงเครื่องดนตรี

Gioseffo Zarlino เกิดที่กรุง Chioggia ใกล้กับกรุง Venice ได้เริ่มการศึกษากับ Franciscans และได้ร่วมทำงานกับ Franciscans ในภายหลัง ในปี 1536 Zarlino ได้เป็นนักร้องในโบสถ์ที่มีเกียรติที่สุดในกรุง Chioggia และในปี1539เขาไม่ได้เพียงแต่เป็นผู้ดูแลโบสถ์เท่านั้นแต่เขาได้เป็นนักออร์แกนคนสำคัญของโบสถ์นี้อีกด้วย ในปี1540 เขาได้บวชและได้เดินทางไปเพื่อศึกษากับนักประพันธ์ที่โด่งดังที่เขียนเพลงโดยใช้การสอดประสาน counterpoint ที่โบสถ์ Saint Mark's

ในปี1565 จากการลาออกของ Cipriano de Rore เขาได้เข้าไปดูแล วง maestro di cappella แห่งโบสถ์ Saint Mark's ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงเกียรติมาในอิตาลี เขาได้ดำรงตำแหน่งนี้ไปจนตลอดชีวิตของเขา ในขณะที่เขามีชีวิตเขาได้สอนใน Venetian school of composers ในขณะที่เขาเป็นนักประพันธ์ที่ค่อนข้างได้รับความนิยมผลงานของเขาที่แสดงถึงความเชี่ยวชาญชำนาญในการเขียนเพลงแบบ counterpoint

Zarlino ได้ให้ความสำคัญของ คอร์ด มากกว่า ขั้นคู่เป็นคนแรกๆ คือ ให้ความสำคัญกับเสียงประสานมากขึ้น ผลงานของเขาได้ถูกตีพิมพ์ตรั้งแรกกับสำนักพิมพ์ Francesco Franceschi แพร่หลายออกไปทั่วทุกที่ในยุโรปและสิ้นสุดลงในศตวรรษที่ 16 และได้มีการแปลออกไปเป็นภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส จนกระทั่ง เนเธอร์แลนด์

บทกวีของเขาได้หลีกเลี่ยงการใช้องค์ประกอบแบบ homophonic ซึ่งนักประพันธ์ผู้อื่นนิยมใช้กันในสมัยนั้น เขาใช้ polyphonic ประกอบในการประพันธ์ motets ของเขา

Le istitutioni harmoniche ในปี1558 ถือได้ว่าเป็นผลงานที่สำคัญในด้านทฤษฎีดนตรีของเขา งานชิ้นนี้ได้รวมความรู้ด้านทฤษฎีเข้ากับพื้นฐานการประพันธ์ดนตรีซึ่งทั้งสองเนื้อหานี้ได้รวมกันเป็นอย่างดี

GUIDO d'AREZZO

2009-11-17T02:42:00.000-08:00

c.995 – C.1050

Guido of Arezzo หรือ Guido Aretinus หรือ Guido da Arezzo หรือ Guido Monaco หรือ Guido d'Arezzo พระสงฆ์นิกายหนึ่งและนักทฤษฎีดนตรีชาวฝรั่งเศสในสมัยกลาง เขาได้เดินทางไปสู่เมือง Arezzo ประเทศอิตาลีเพื่อรับตำแหน่งหัวหน้าบาทหลวงในปี 1025 ในช่วงเวลาที่เขาอาศัยอยู่ในประเทศอิตาลีนั้นเขาได้ศึกษาพัฒนารูปแบบใหม่ในการใช้สัญลักษณ์แทนความหมายทางดนตรี โดยระบบใหม่ที่มาใช้แทนที่ประกอบด้วยตัวอักษรแล้วตัวโน้ตและเขียนลงบนเส้นขนาน 4 เส้นและยังได้เพิ่มเส้นสีเหลืองและแดงอย่างละหนึ่งเส้นในบรรทัด2เส้น (tow-line Staff)

เขาได้แนะนำระบบ Solmization หรือที่ชาวยุโรปและอเมริกาตอนเหนือเรียกกันว่า"Solfeege " หรือ "Aretinian syllables "การออกเสียง Ut, Re, Mi, Fa, Sol และ La ซึ่งการออกเสียงนี้ใช้ชื่อของตัวโน้ต 6 ตัวคือ C, D, E, F, G และ A รวมถึง

Hexachord (กลุ่มของโน้ต 6 ตัว) หลังจากนั้นก็กลายมาเป็น

Octave Scale ( กลุ่มของโน้ต 8 ตัว เช่น C, D, E, F, G, A, B และ C ) แทนที่ Hexachord ซึ่งได้เพิ่มพยางค์การออกเสียง คือ Ti หรือ Si และในที่สุด Do ได้ถูกนำมาใช้แทนที่ Ut งานเกี่ยวกับทฤษฎีดนตรี ได้แก่ Micrologus de disciplina artis musicae (c. 1025) ได้อธิเกี่ยวกับดนตรีในช่วงเวลาของเขา และสิงที่สำคัญคือ ที่มาของ organum (เพลงร้องที่ถูกพัฒนาในยุคกลาง)

Guido เขาไม่ใช่นักประพันธ์แต่สิ่งที่เขาเขียนและได้ตีพิมพ์ออกมาในช่วงแรกนั้นเกี่ยวกับทฤษฎีดนตรีที่มีอิทธิพลเป็นอย่างมาก ซึ่งความสำเร็จของเขาทำให้เขาได้รับการบันทึกผลงานของเขาไว้เป็นต้นฉบับ ก่อนหน้าที่เขาได้ประดิษฐ์การบันทึกโน้ตของเขานักร้องส่วนใหญ่ใช้การท่องจำเนื้อของบทสวดทั้งหมด และต้องสอนบทสวดให้กับนักร้องรุ่นหลังๆ แต่เมื่อใช้การท่องจำ เมื่อจำบทสวดผิดพลาด สอนต่อผิดพลาด เพลงสวดก็จะบิดเบือนเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งการบันทึกโน้ตหรือสัญลักษณ์ทางดนตรีของเขานั้นทำให้เพลง หรือ บทสวดถูกต้องและไม่เปลี่ยนแปลง

กำเนิดการออกเสียงของ Guido’s syllables ได้แก่ Ut , Re , Mi , Fa , Sol และ La มากจาก 6 พยางค์แรกของบทสวดสรรเสริญแก่ St. John the Baptist คือ

Ut queant laxis,
Resonare fibris,
Mira gestorum,
Famuli tuorum,
Solve polluti,
Labii reatum, Sancte Joannes!

ในบทสวดนี้ประโยคแรกได้เริ่มด้วยตัว C และประโยคต่อมาได้ใช้บันไดเสียงที่สูงขึ้นไปเรื่อยๆจากประโยคก่อนหน้า นักร้องชาวฝรั่งเศษยังคงใช้ Ut แต่ในประเทศอื่นๆนิยมใช้สัญลักษณ์ Do มาแทนที่ การใช้ Guido’s system นั่นทำให้เขาสามารถสอนนักร้องของเขาได้ง่ายขึ้นและนักร้องสามารถเรียนบทเพลงสวดบทใหม่ได้รวดเร็วมากขึ้น

“Guidonian Hand”

เป็นเครื่องมือในการสอนที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายเครื่องหมายที่ระบุในแต่ละนิ้วจะมีโน้ตที่แตกต่างกันไป ในการสอนให้แก่นักร้องนั้นก็จะใช้นิ้วที่แตกต่างกันในแต่ละบทเพลง

ในปี 1028 Guidoได้แสดงวิธีการสอนโดยใช้ “Guidonian Hand” แด่พระสันตะปาปาที่19

Byzantine Chant

2009-11-14T08:17:00.000-08:00

เป็นดนตรีที่ใช้ประกอบพีธีกรรมของอาณาจักรคริสเตียนโรมันตะวันออกนับจากการสถาปนาของกรุงคอนสแตนติโนเปิลในช่วงแรกของศตรรษที่4 และยังคงอยู่จนถึงช่วงเวลาที่การสืบสันตติวงศ์ของจักรพรรดิตะวันออกโดนขัดขวางโดยชาวเติร์กในปี1453 พิธีกรรมยังคงอยู่โดยชาวคริสเตียนโบราณตะวันออกโดยใช้ภาษาพื้นเมือง คือ ภาษากรีก ภายหลังได้แปลไปเป็น ภาษา Syria (ภาษาอาหรับของประเทศซีเรียและปาร์เลสไตน์), Coptic (ภาษาที่ใช้พูดในประเทศอียิปต์), Arabic (ภาษาอาหรับ-ฮิบรู) และ Armenian (ภาษาอาหรับของประเทศซีเรียและปาร์เลสไตน์) และภาษาอื่นๆ